بیایید به آواز کسی که در بیابان بیراه می خواند گوش دهید!
آواز کسی که آه می کشد و دست های خود را دراز کرده می گوید:
وای بر من زیرا که جان من به سبب جراحت در من بیهوش شده است.

و تو ای فراموش شده روزها که خویشتن را به قرمز ملبس می سازی
و به زیورهای زر می آرایی و چشمان خود را به سرمه جلا می دهی!
به یادآور که خود را به عبث زیبایی داده ای ...