پروردگارا، به درگاه تو پناه می آورم و تو نیز پناهم بخش تا موجودی آزمند و خویشتن دوست نباشم، مگذار که قدرت خشم دیوار بردباری مرا درهم بشکند و حمله حسد، مناعت فطرت مرا به خفت و خواری فرو کشاند.

پروردگارا از خصلت طمع که فرو مایگی آورد و آبرو ببرد و از بد خویی که دل دوستان بشکند و به دشمنان نشاط و نیرو ببخشد به درگاه تو پناه می آورم.

پروردگارا روا مدار که سر به دنبال هوس بگذارم و در ظلمات جهل و گمراهی از چراغ هدایت به دور افتم و بیراهه را از شاهراه باز نشناسم.

پروردگارا مگذار که نسبت به زیر دستان خشم و خشونت روا داریم و بر آنان سخت و دشوار بگیریم.

به تو پناه میبرم که بر حق خویش اکتفا نکنم و از حد خویش پای به در برم و آنچه را شایسته من نیست تمنا بدارم.

الهی روا مدار که پنهان ما از پیدای ما ناستوده تر و زشت تر باشد و در ورای صورت آراسته ما سیرتی زشت و ناهموار نهفته باشد.آمین


((دعای هشتم_صحیفه سجادیه_ترجمه: جواد فاضل))