چه چیز را دشوار پنهان می توان داشت؟ آتش را ، زیرا که در روز دودش از راز نهان خبر می دهد و در شب، شعله اش پرده دری می کند.

عشق نیز چون آتش است که پنهان نمی ماند، زیرا هر چه عاشق در راز پوشی بکوشد باز نگاه دو دیده اش از سر ضمیر خبر می دهد.

ولی آن چه از این دو دشوارتر پوشیده شود شعر شاعر است زیرا شاعر که خود دل دربند سخن خویش دارد، ناچار جهانی را شیفته آن می خواهد. لاجرم آن قدر برای کسانش می خواند و تکرار می کند که خواه سخنش بر دل نشیند و خواه جان بفرساید،همه آن را بشنوند و در خاطر نگه دارند.


                                  ((از کتاب دیوان شرقی_غربی گوته، شاعر و حکیم آلمانی))